فاكتورهای مؤثر بر تحليل استخوان فک کدامند ؟

جراح يا عمل كننده

هنگام جراحي، عمل كننده تروما به استخوان وارد كند، موقعيت نامناسب قرار دادن ايمپلنت، فاصله مناسب ايمپلنت با ايمپلنت رعايت نمي شود، فاصله مناسب ايمپلنت با دندان رعايت نمي شود، عمق نامناسب قراردادن ايمپلنت، دريلينگ بيش ازحد يا كمتر براي قرار دادن ايمپلنت كه ممكن است باعث نكروز فشاري استخوان شود در ٧٠ تا ٨٠ درصد در جراحي ايمپلنت نياز به بازسازي داريم كه ايمپلنت در زاويه و مكان مناسب قرار داده شود .

شرايط بيمار

شرایط بیمار همواره یکی از عوامل بسیار مهم در دندانپزشکی بوده است. عرض استخواني ناكافي، لثه چسبنده ناكافي، بيماري پريودونتالي و عفونت كه همه باعث از بين رفتن و تحليل استخوان مي شود.در صورتي كه موارد جايگزاري ايمپلنت به درستي رعايت نشود ممكن است ايمپلنت اينتگره شود ولي چند سال بعد بيمار، داراي مشكلات بسيار زيادي است كه درمان اين موارد بسيار سخت مي شود.

طراحي يا ديزاين ايمپلنت

نوع آلياژ ايمپلنت، شكل و طول كانكشن ايمپلنت، طراحي ترد يا رِزوِه ايمپلنت. نكته اي كه بايد به آن توجه شود اين است كه گردن ايمپلنت بايد پاليش شده باشد يا نه؟ كانكشن ايمپلنت به اباتمنت چه شكلي باشد و ميكرو گپي كه بين ايمپلنت و اباتمنت است در نهايت باعث چه مساله اي خواهد شد.در ايمپلنت هاي قديمي به علت اينكه اگر ايمپلنت به محيط دهان اكسپوز شود، جذب پلاك را كمتر كنند، معمولان گردن ايمپلنت را بصورت پاليش شده طراحي مي كردند و معتقد بودند كه اين طراحي باعث تحليل استخوان كمتري مي شود.