استئواینتگراسیون در ایمپلنت‌های دندانی
کار استئواینتگراسیون در ایمپلنت‌های دندانی در یک سری مراحل انجام می‌شود. استئواینتگراسیون زمانی اتفاق می‌افتد که ایمپلنت دندانی در استخوان فک جاسازی می‌شود. قبل از کاشت ایمپلنت، ریشه‌های باقیمانده دندان باید از خط فک خارج شوند. برخی از دندان‌ها که به‌درستی از استخوان فک جدا نمی‌شوند، به‌ویژه دندان‌هایی که به دلیل پوسیدگی برداشته می‌شوند، ممکن است لق باشند.
فرایند استئواینتگراسیون در عرض دو تا سه دقیقه پس از کاشت ایمپلنت دندانی در محل عمل آغاز می‌شود که به آن مرحله هموستاز می‌گویند. در این مرحله، خون یک پتوی ضخیم در اطراف ایمپلنت دندانی تشکیل می‌دهد که به‌عنوان لایه‌ای اساسی برای فرایند بهبود عمل می‌کند. مرحله التهاب چند ساعت پس از جراحی رخ می‌دهد و در این زمان، سلول‌های محافظ در خط لثه ضایعات و باکتری‌های جراحی را از بین می‌برند. میکروارگانیسم‌های خونی که در مرحله حفاری پاره می‌شوند، توسط سلول‌های اطراف عروق در این مرحله ترمیم و بازسازی می‌شوند.
مرحله سوم استئواینتگراسیون، مرحله پرولیفراتیو نامیده می‌شود. تکثیر برای بازسازی استخوان ضروری است و در این مرحله، سلول‌های استئوبلاست به‌آرامی فعالیت خود را آغاز می‌کنند که چند روز پس از قراردادن دستگاه ایمپلنت اتفاق می‌افتد. سلول‌های استئوبلاست مسئول تولید کلسیم فسفات و کربنات هستند که برای رشد استخوان جدید ضروری‌اند. آخرین مرحله برای ادغام استخوانی، مرحله بازسازی است که معمولاً ماه‌ها یا هفته‌ها پس از جراحی انجام می‌شود. در این مرحله، استئوسیت‌ها شروع به بازسازی بافت استخوان می‌کنند و دستگاه دندانی کاشته شده با استخوان و بافت پیوند می‌خورد.
قراردادن اباتمنت و چسباندن تاج بعداً پس از پایان دوره بازسازی انجام می‌شود. روند بهبودی برای ایمپلنت دندانی در مراحل مختلف به‌ویژه در موارد ایمپلنت اندوستال انجام می‌شود. هنگامی که ایمپلنت دندانی در خط فک بیماران قرار می‌گیرد، بیمار باید به مدت دو هفته بهبود یابد و 3 تا 6 ماه دیگر نیز لازم است تا ایمپلنت دندانی با استخوان هماهنگ شود. در آن زمان استئواینتگراسیون رخ می‌دهد و انتظار می‌رود که بیمار پس از 6 ماه دوره بهبودی برای قراردادن اباتمنت به کلینیک مراجعه کند.
اباتمنت مرحله‌ای است که دستگاه اباتمنت به پایه‌های دندانی متصل می‌شود. لثه‌ها باید دوباره باز شوند تا بتوان دستگاه اباتمنت را به هم متصل کرد که منجر به ایجاد زخم دیگری در دهان می‌شود و دوره بهبودی دیگری را به دنبال دارد که در عرض چند روز تا دو هفته طول می‌کشد. به بیماران دندانپزشکی توصیه می‌شود قبل از چسباندن روکش یا دندان‌مصنوعی، 6 ماه دیگر صبر کنند.
بیماران دندانپزشکی می‌توانند از دندان‌های کاشته شده خود به‌گونه‌ای استفاده کنند که انگار هیچ اتفاقی نیفتاده است، اما برخی از دندانپزشکان از بیماران خود می‌خواهند که 10 روز دیگر قبل از بازگشت به رژیم غذایی اصلی خود یا مصرف هوس غذایی منتظر بمانند. فرایند یکپارچگی استخوانی سه تا شش ماه طول می‌کشد تا تکمیل شود.
ایمپلنت‌های دندانی از طریق فرایند استئواینتگراسیون به بخشی از لثه و استخوان فک تبدیل می‌شوند. استئواینتگراسیون یک پدیده پزشکی است که در طول دوره بهبودی استخوان‌ها اتفاق می‌افتد و به معنای واقعی کلمه “استخوان دوباره کامل شده” است. ایمپلنت دندانی تعبیه شده در استخوان فک، پیوندی با خود استخوان و خط لثه ایجاد می‌کند.
وجود تیتانیوم در پایه‌ها یا پیچ‌های دندانی باعث ایجاد یکپارچگی استخوانی می‌شود که موجب رشد و توسعه استخوان فک در اطراف آن می‌گردد. استئواینتگراسیون از یک سری مراحل می‌گذرد که به ذرات میکروسکوپی موجود در استخوان فک و خط لثه اجازه می‌دهد تا در ترمیم محل پارگی و اصلاح استخوان با هم همکاری کنند. یکپارچگی استخوانی برای موفقیت ایمپلنت دندان کاملاً ضروری است، زیرا بدون پایه محکم برای نگه‌داشتن دستگاه‌های ایمپلنت، انتظار می‌رود کل فرایند با شکست مواجه شود.
هیچ روش کاشت دندان موفقی بدون استئواینتگراسیون وجود ندارد و روش‌های ایمپلنت بدون استفاده از استئواینتگراسیون اتلاف پول، زمان و کار است. استئواینتگراسیون یکی از عوامل ایجاد ریشه‌های قوی و پایدار برای دندان‌های مصنوعی است. استخوان و لثه در اطراف ایمپلنت دندان بدون استئواینتگراسیون رشد نمی‌کنند و به‌خوبی بهبود نمی‌یابند که این امر ایمپلنت‌های دندانی را ناپایدار، ضعیف و کوتاه‌مدت می‌کند. همچنین انتظار می‌رود که اثرات مضر در استخوان فک و خط لثه نیز رخ دهد، زیرا استخوان فک و لثه به‌درستی بهبود نمی‌یابند و آسیب‌های ناخواسته بیشتری به دندان‌های مجاور و خود استخوان فک وارد می‌شود.
مزایای استئواینتگراسیون در ایمپلنت‌های دندانی چیست؟
مزایای استئواینتگراسیون در ایمپلنت‌های دندانی واقعاً مرتبط و امیدوارکننده است. برخی از این مزایا شامل پیوند استخوان فک، دستگاه دندانپزشکی و خط لثه از طریق محرک‌های آزاد شده توسط آلیاژ تیتانیوم از دستگاه‌های ایمپلنت می‌باشد. استئواینتگراسیون در قلب کاشت دندان قرار دارد و دلیل اصلی رشد پیوندهای دندانی است که برای بسیاری از بیماران دندانپزشکی تأیید شده است.
این فرایند در نهایت استحکام و طول عمر بیشتری را به پیوند دندان ارائه می‌دهد و به حفظ سلامت قوس‌های پایین و بالا به طور هم‌زمان کمک می‌کند. استئواینتگراسیون پایه‌ای محکم و پایدار برای دستگاه‌های دندانی ایجاد می‌کند. بااین‌حال، مهم‌ترین مزیتی که استئواینتگراسیون در ایمپلنت‌های دندانی به ارمغان می‌آورد این است که به استخوان فک اجازه می‌دهد تا در اطراف دستگاه دندان رشد کند و ریشه‌های پایه محکم و بادوام برای دندان‌های کاشته شده ایجاد کند. فریند ادغام استخوانی مزایای بسیار بیشتری از ایمپلنت‌های دندانی برای بیماران دندانپزشکی به ارمغان می‌آورد.
فرایند استئواینتگراسیون چقدر طول می‌کشد؟
فرایند استئواینتگراسیون پس از قراردادن ایمپلنت دندانی در عمق استخوان فک بیمار آغاز می‌شود. زخم ایجاد شده در طول کاشت ایمپلنت دندانی به زمان زیادی برای بهبودی نیاز دارد. معمولاً پیش‌بینی می‌شود که این زخم در بیشتر موارد ظرف دو تا سه هفته بهبود یابد. استئواینتگراسیون زمانی شروع می‌شود که زخم در خط لثه به طور کامل بسته شده باشد. به‌طورکلی، این فرایند معمولاً سه تا شش ماه طول می‌کشد تا به طور کامل تکمیل شود.
فرایند استئواینتگراسیون شامل چهار مرحله اصلی است: فاز هموستاز، مرحله التهاب، مرحله تکثیر و فاز بازسازی.
این مراحل به طور کامل در مباحث قبلی موردبحث قرار گرفته‌اند. در طول این مراحل، استخوان فک و ایمپلنت دندانی به‌منظور ایجاد اتصالات قوی با یکدیگر همکاری می‌کنند. به نظر می‌رسد که سفر بهبودی ایمپلنت‌های دندانی طولانی‌تر و پیچیده‌تر از درمان‌های سنتی دندانپزشکی باشد، اما نتایج این فرایند به طور قابل‌توجهی پایدارتر و بلندمدت‌تر هستند. استخوان فک به‌مرورزمان پایدارتر می‌شود و ریشه‌های دندانی به دلیل یکپارچگی استخوانی قوی‌تر برای تاج‌ها می‌گردند.
دوره سه تا شش‌ماهه ادغام استخوانی نه‌تنها اتلاف وقت نیست، بلکه یک‌زمان سرمایه‌گذاری برای بهبود کیفیت زندگی در آینده است.
پس از اتمام فرایند استئواینتگراسیون، مرحله بعدی قراردادن دستگاه اباتمنت است. دستگاه اباتمنت قطعه‌ای از پایه تیتانیومی است که تاج یا دندان‌مصنوعی بر روی آن قرار می‌گیرد. نصب دستگاه اباتمنت زمان زیادی را در این فرایند نمی‌گیرد، اما نیاز به ایجاد یک زخم دیگر در خط لثه دارد تا دهانه ایمپلنت دندانی که به شکل پیچ است، پیدا شود. دستگاه اباتمنت به پایه‌های پیچ‌مانند متصل می‌شود و سپس تاج بر روی آن قرار می‌گیرد.
به بیماران دندانپزشکی توصیه می‌شود که برای بهبود مجدد زخم به مدت دو هفته صبر کنند. همچنین، شش ماه دیگر باید به دندان‌مصنوعی به‌عنوان اباتمنت اختصاص داده شود تا موقعیت محکمی در خط فک داشته باشد. بیماران می‌توانند پس از این شش ماه دوره نقاهت از دندان‌های کاشته شده خود برای اهداف غذایی استفاده کنند.
لینک کوتاه : https://drborjian.com/?p=9519
